Een behandeling bestaat uit zachte manuele technieken. Middels aanraking wordt spanning in het lichaam onderzocht en krijgt de gelegenheid om los te komen en op te lossen.

De toepassingen zijn heel divers. Algemeen beschouwd kan de therapie verlichting en inzicht geven ten aanzien van fysieke en emotionele kwesties. Stress, burn-out, CVS, ME, rug- en nekklachten, depressie, whiplash, RSI, oorsuizen, slaapproblemen, angsten en trauma´s. Wanneer na een ongeluk weefsel of structuren zijn beschadigd, kan het zijn dat het lichaam alleen niet in staat is om volledig te herstellen. Symptomen laten zijn zien. Aanvankelijk is dat meestal locaal. In een latere fase vindt vaak uitbreiding of verplaatsing van de klachten plaats en de mogelijkheid bestaat dat de klachten chronisch van aard worden.

Naast deze toepassingen is Cranio-sacraal therapie geschikt als ontspanning, om meer energie te krijgen en om je beter in je vel te voelen.

 

De therapie is gebaseerd op het cranio-sacraal systeem en het bindweefselsysteem in het lichaam.

Het cranio-sacraal systeem betaat uit membranen (dura mater) en een vloeistof (cerebrospinale vloeistof) rondom en in de hersenen en het ruggenmerg. De dura mater is de voering van de schedel. In de vorm van een buis, welke het ruggenmerg omgeeft, verbindt de dura mater de schedel met het sacrum. ‘Cranio’ staat voor schedel en ´Sacraal´, voor sacrum, ofwel heiligbeen.

De beweging van de vloeistof (cerebrospinale vloeistof) in de buis creeert het zogenaamde cranio-sacraal ritme. Het ritme kan overal op het lichaam worden gevoeld, mede door de geleidende kwaliteit van bindweefselsysteem

Het bindweefsel bevindt zich van het hoofd tot aan de tenen. In feite is er één groot stuk weefsel dat alle botten, vaten en organen omvat. Bindweefsel is daarmee een bindende factor. Het beschermt, steunt, rekt mee of scheidt structuren van elkaar.

 

Door contact te maken met het bindweefsel is het mogelijk om restricties in het lichaam te vinden. En vervolgens om de beweging te herstellen op plaatsen die geblokkeerd zijn. De krachtige invloed van Cranio-sacraal therapie wordt dikwijls toegeschreven aan de directe relatie van de bovengenoemde systemen met het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggemerg) evenals met de hypofyse en de schildklier. 

Het was begin jaren zeventig van de vorige eeuw toen de amerikaanse arts John Upledger assisteerde bij een operatie in het bovenste deel van de nek. Zijn taak was niet meer dan het vast- en stilhouden van het buitenste vlies van het ruggemerg, de dura mater. Tot zijn en eigenlijk ieders verbazing lukte dit niet omdat er zich een ritmische beweging voordeed van de dura mater, die de ademhaling of de hartslag niet volgde. Deze waarneming wekte de interesse van John Upledger en is uiteindelijk het fundament gebleken waarop de Cranio-sacraal therapie is ontwikkeld.