Door de zachte manuele technieken en aanraking zijn mijn therapieën  bij uitstek geschikt voor baby’s en (kleine) kinderen. Door de ontspanning die ontstaat in het Cranio Sacraal systeem en het fasciaal (bindweefsel) systeem wordt het zelfgenezend proces in gang gezet.

Een van de meest voorkomende oorzaken van verstoringen of disbalans in het cranio-sacrale systeem is het geboorteproces zelf. Een kind is natuurlijkerwijze goed bestand tegen de fysieke krachten die tijdens een normale bevalling doorstaan worden. (In feite ontvangt de baby bij de doorgang door het geboortekanaal zijn eerste massage. Deze werkt stimulerend en bereidt het kind voor op zijn verblijf buiten de baarmoeder.)

Echter wanneer de bevalling moeizaam verloopt en/of medische ingrepen van buitenaf noodzakelijk zijn, neemt de kans toe op verstoringen in het cranio-sacrale systeem. Dit kan op korte of langere termijn gevolgen hebben voor het kind, zoals: hyperactiviteit, allergieën, ontwikkelingsstoornissen, leerproblemen, gedragsproblemen, spraakproblemen, motorische problemen, middenoorproblematiek.

Ook na een ernstige val, ongeluk of wanneer een kind een operatie heeft moeten ondergaan kan het zinvol zijn om de gevolgen daarvan met ondersteuning van Cranio Sacraal therapie te verhelpen of te verzachten.

HUILBABY'S
Tijdens de geboorte komt er een aanzienlijke druk op de schedel te staan. De schedel van de baby is nog flexibel zodat de schedelbotten een stukje over elkaar kunnen schuiven. De fontanellen en de overgang van schedelbasis naar de eerste nekwervel hebben hierin een sleutelpositie.
Soms kan deze flexibiliteit tot problemen leiden, b.v. bij langdurige, gecompliceerde of juist erg snelle bevallingen. De overlapping van een aantal schedelbotten wordt van binnenuit onvoldoende gecorrigeerd. Er ontstaat dan een grote spanning binnen de schedel of bij de overgang van de schedel naar de wervelkolom. Soms zien we ook een asymmetrie tussen rechts en links.

Dit heeft tot gevolg dat de normale (fysiologische) bewegingen van de schedelbotten niet meer optimaal zijn. Er kan druk ontstaan op de uittredende zenuwen, hetgeen tot een overprikkeling van diverse lichaamssystemen kan leiden (o.a. de spijsvertering waardoor buikkrampjes kunnen ontstaan). De baby zit zichtbaar niet lekker in zijn/haar velletje en uit dit door vaak en langdurig te huilen en/of onvoldoende te kunnen slapen. Als de oorzaak van het vele huilen in het cranio sacrale systeem is gelegen, kan dit vaak met enkele behandelingen doorbroken worden.

KEIZERSNEDE
Geboren worden via een keizersnede kan ingrijpender voor een baby zijn dan we ons zo voorstellen. De vloeistofdruk in de baarmoeder is een stuk hoger dan erbuiten. Bij een keizersnede valt deze druk vaak vrij abrupt weg.
Keizersnede baby’s hebben gemiddeld meer ademhalingsproblemen en meer afwijkende neurologische bevindingen. Zij hebben vaker last van middenoorontstekingen en andere problemen gedurende hun kindertijd. Het geboorteproces is abrupter en potentieel méér angst oproepend dan bij een normale bevalling. De baby’s zijn over het algemeen minder alert vlak na de geboorte en het natuurlijke bindingsproces met de moeder ondervindt meestal vertraging vanwege medisch noodzakelijke handelingen bij moeder en/of kind.

MIDDENOORONTSTEKINGEN BIJ BABY’S EN KINDEREN
Bij steeds terugkerende middenoorontstekingen blijken vaak de schedelbeenderen rondom het oor te weinig bewegingsvrijheid te hebben. De belemmering wordt veroorzaakt door spanningen in de hersenvliezen die vastgehecht zijn aan de binnenzijde van de schedelbeenderen.
Deze hersenvliezen spelen een belangrijke rol bij de afvoer van hersenvocht. Als deze afvoer onvoldoende kan plaatsvinden, ontstaat er een teveel aan vloeistof in de holtes (sinussen) van de hersenen. Omdat de weefsels in de schedel van de baby nog vrij zacht zijn, kan deze vloeistof een druk veroorzaken die ook de gehoorgangen en de buis van Eustachius vernauwt. Dit kan vervolgens leiden tot het ontstaan van middenoorontsteking.

HOE ZIET EEN BEHANDELSESSIE ER UIT?
Het kind ligt gekleed op een behandeltafel of zit bij een van de ouders of de therapeut op schoot. De therapeut onderzoekt met zijn handen het craniosacraal ritme en de mobiliteit van de schedelbeenderen en –vliezen.
Met zachte manuele technieken probeert hij vervolgens de belemmeringen vrij te maken en de spanning weg te laten vloeien.
Het komt voor dat er emoties loskomen of dat een kind begint te huilen. De behandeling op zichzelf is niet pijnlijk, maar kan wel de herinnering oproepen aan lichamelijke en/of emotionele pijn die het kind eerder beleefd heeft. Het kunnen uiten daarvan draagt bij tot verwerking en herstel. Voor kinderen is een sfeer van veiligheid en geborgenheid erg belangrijk, daarom wordt er veel aandacht besteed aan het opbouwen van contact.